label.skip.main.content

A universal letter to women

Giotto (1266-1336), Meeting at the Golden Gate, detail, Scrovegni Chapel,
Padua (Italy) © 2024 Foto Scala, Florence

Solomeo, 15 February 2024

For a long time I have wanted to write a letter to women, and I remember that this desire arose on the day my first granddaughter was born. On that afternoon several years ago, before her birth, we were all standing by – my wife, my two daughters, my son-in-law and I – but we two were the most apprehensive of what was about to happen: we thought about the risks, what we did not know scared us a little. Federica, Camilla – who was expecting – and Carolina, on the other hand, were serene, their eyes shone, because the joy of the impending event outweighed everything that was not beautiful. That's when I realised that women have something that we men lack, as we are so entangled in an often vain logic; they have something that nature did not provide us with, but luckily enough, if we know how to do it right, we can be enlightened by it all the same just by living next to women.

What fascinates me is not just insight or feeling, but a special courage that prompts women to uphold and fight for the ideals and dreams that live in their hearts, and to go beyond the limits where others stop; at the same time, these qualities seem to me to be something higher, which one does not know where it is. How many times has philosophy, throughout the ages, confirmed that the greatest strength of humans lies in their ability to feel, to be moved, to have ideals, to go beyond the hedge that encloses them in everyday life. The Alexandrian philosopher and mathematician Hypatia stated: "Understanding the things that surround us is the best way to understand the things that are beyond". This, I understood on the evening when Vittoria was born, is indeed characteristic of women; therefore, I write this letter to you, feeling slightly bashful and aware of your very special gift: you women live in deep harmony with nature, and that sublime thing that is love shines in you like the brightest star.

Since ancient times, it was men who wrote history, with wars, politics, power play: a male history that has lasted too long. And yet, like stars from the past, the fascinating lives of women who lived in glory shine forth: poets like Sappho, painters like Kalypso, Eirene, Timarete, mentioned by Pliny, philosophers like Arete, a student of Plato, who wrote about morals, and Fintis, a student of Pythagoras, who wrote about temperance. If memory teaches us one thing, it is that each of these ancient women is the bearer of a legacy that is handed down to you today. They lived in a time that was harsh for women, and yet they managed to become, over the centuries, a universal example.

I often think that today you are in a situation that allows you, while continuing to appreciate what nature gives us, to look at the future realistically, since both women and men are fully aware of the importance of gender equality. I think that it is important and necessary for you to begin to enter history no longer as individuals, but all together, thanks to an intelligence that – besides logics and intuition – is rich in the intelligence of the heart; I have experienced in life that sentiment is a precious gift that is not limited to joys and sorrows, but leads to knowledge. History brims with your brilliance; so many more women could be added to the list I mentioned earlier! Poets like Sappho, philosophers like Hypatia, and in more modern times painters like Artemisia Gentileschi and architects like Plautilla Bricci, then gradually up to the present, brave, visionary women who were aware of their reality.

This is something charming that you share with poets, it is that genius that men can usually only experience in dreams, whereas poets and you women can access it more easily and turn it to creativity. Humanity expects you to use every one of your best qualities to move the world forward towards the bright future that awaits us. Sometimes it occurs to me that the word "my" or "mine" is not always that becoming, especially when referring to human relationships. Ownership between people is to be avoided. It is just us, sisters and brothers, sailing in a fascinating and eternally deep blue sea called humanity. If a man does not understand this, he is not for you. Nature has filled you with gifts, and they are golden gifts that allow you to enter history as you deserve.

رسالة كونية للنساء

Giotto (1266-1336), Meeting at the Golden Gate, detail, Scrovegni Chapel,
Padua (Italy) © 2024 Foto Scala, Florence

سولوميو بتاريخ 15 فبراير/ شباط 2024م

منذ فترة طويلة وأنا أُريد أن أكتب رسالة إلى النساء. لقد نشأت هذه الرغبة في اليوم الذي ولدت فيه حفيدتي الأولى. في ظهيرة ذلك اليوم، قبل ولادتها، كنا جميعًا مستنفرين - زوجتي وابنتي وزوج ابنتي وأنا. وكنّا نحن الإثنين (زوج ابنتي وأنا) الأكثر تخوفًا مما كان على وشك الحدوث: فكّرنا في المخاطر، وكان ما كنّا نجهله يخيفنا بعض الشيء. وكانت كل من فيديريكا وكاميلاّ – التي كانت حاملاً – وكارولينا هادئات، وأعينهن لامعات، لأن فرحة الحدث الوشيك تفوق كل ما هو غير جميل. بعد تلك الليلة أدركت أن النساء لديهن ما ينقصنا نحن الرجال، إذ أننا محكومين في كثير من الأحيان بمنطق عقيم؛ لديهن شيء لم توفره لنا الطبيعة ولكن يمكننا، لحسن الحظ، الحصول عليه فيما لو عرفنا التصرّف بشكل صحيح وذلك بالعيش بجوار النساء، فيمكننا والإستنارة منهنّ.

ما يبهرني ليس مجرد البصيرة أو المشاعر وحسب، بل أيضاً تلك الشجاعة التي تدفع النساء إلى التمسك بالمُثُل والأحلام التي تعيش جيناتها في قلوبهن والنضال من أجلها، وإلى تجاوز الحدود التي يتوقف عندها الآخرون. وفي الوقت نفسه، تبدو لي صفاتهن هذه شيئًا أسمى نجهل موضعه. كم مرة أكدت الفلسفة، في كل العصور، أن أعظم قوة لدى البشر تكمن في قدرتهم على الشعور، والتأثر، والتمتًع بمثل عليا، مما يسمح لهم بتجاوز السياج الذي يحيط بهم في الحياة اليومية. قالت الفيلسوفة وعالمة الرياضيات الإسكندرانية هيباسيا: "إن فهم الأشياء التي تحيط بنا هو أفضل تمهيد لفهم الأشياء التي هي أبعد من ذلك". لقد فهمت في الليلة الذي ولدت فيها فيتوريا أن هذا هو بالفعل من سمات النساء؛ لذلك، أكتب إليكنّ هذه الرسالة بشيء من الخفر مدركاً ميّزاتكن الخاصة جدًا: أنتم النساء تعيشون في وئام عميق مع الطبيعة، وذلك الشيء السامي الذي هو الحب يسطع فيكن مثل أكثر النحوم توهجاً.

منذ العصور القديمة، كان الرجال هم من كتبوا التاريخ، بالحروب والسياسة ولعبة القوة: تاريخ ذكوري استمر لفترة طويلة جدًا. ومع ذلك، مثل أنجم ساطعة، تألقت حياة نساء عشن في المجد: شعراء مثل سافو ورسامون مثل كاليبسو وإيريني وتيماريتي، اللواتي ذكرهنّ بليني، فلاسفة مثل أريتي، تلميذة أفلاطون، التي كتبت عن الأخلاق و فينتس، تلميذ فيثاغورس التي كتبت عن الاعتدال. وإذا كانت الذاكرة قد علّمتنا شيئًا واحدًا، فهو أن كل واحدة من هؤلاء النساء القدامى هي حاملة لإرث ينقله روحهنّ إليكم اليوم. لقد عاشوا في زمن كان قاسياً على النساء، ومع ذلك تمكنوا من أن يصبحوا، على مر القرون، مثالاً شاملاً.

في كثير من الأحيان أعتقد أنكم اليوم في وضع يسمح بالنظر إلى المستقبل بواقعية والمثابرة في آن معاً في تقدير ما تقدمه لنا الطبيعة، وبأن النساء والرجال على حد سواء أصبحوا يدركون تمامًا أهمية المساواة بين الجنسين. أعتقد أنه من المهم والضروري أن تبدأوا في دخول التاريخ ليس بشكل إفرادي بل بشكل جماعي، وذلك بفضل ذكاء يغذيه القلب بالإضافة الى المنطق الرياضي وقوة الحدس؛ لقد اختبرتُ في الحياة أن المشاعر هبة ثمينة لا تقتصر على الأفراح والأحزان، بل تؤدي إلى المعرفة. التاريخ يعج بعبقرية النساء؛ يمكن إضافة الكثير من النساء إلى القائمة التي ذكرتها سابقًا! شعراء مثل سافو، وفلاسفة مثل هيباسيا، وفي العصر الحديث رسامين مثل أرتميسيا جنتيليسكي ومهندسين معماريين مثل بلوتيلا بريتشي، وهكذا وصولاً رويداً رويداً إلى أيامنا هذه حيث النساء الشجاعات، صاحبة الرؤية وعلى دراية بواقعهن.

هذا شيء ساحر تتشاركونه مع الشعراء، إنها تلك العبقرية التي لا يمكن للرجال عادة أن يختبرونها إلا في الأحلام، بينما الشعراء وأنتم أيتها النساء يمكنكم الوصول إليها بسهولة أكبر وتحويلها إلى إبداع. تتوقع الإنسانية منكن أن تستخدموا كل صفة واحدة من أفضل صفاتكن لدفع العالم الى الأمام نحو المستقبل المشرق الذي ينتظرنا جميعاً. يخطر لي أحيانًا أن صيغة التملك غير مستحبة دائماً، خاصة في مجال العلاقات الإنسانية. يجب تجنب الملكية بين الناس. نبحر جميعاً، نساء ورجال، في بحر دائم الزرقة والسهر يسمى الإنسانية. إذا كان الرجل لا يفهم هذا، فهو ليس رجولك. لقد غمرت الطبيعة النساء بالهبات، وهي هبات ذهبية تسمح لهن بدخول التاريخ كما تستحق.

Lettre universelle aux femmes

Giotto (1266-1336), Meeting at the Golden Gate, detail, Scrovegni Chapel,
Padua (Italy) © 2024 Foto Scala, Florence

Solomeo, le 15 février 2024

Il y a longtemps que je souhaite écrire une lettre dédiée aux femmes, et je me souviens avoir ressenti ce désir le jour où ma première petite-fille est née. Cet après-midi qui précéda la naissance, il y a maintenant plusieurs années, nous étions tous dans l'expectative, ma femme, mes deux filles, mon gendre et moi. C’est pourtant lui et moi qui avions le plus peur de ce qui allait se passer : nous pensions aux risques et ce que nous ne connaissions pas nous effrayait un peu. Federica, Camilla, la future maman, et Carolina, en revanche, étaient sereines, leurs yeux brillaient parce qu'en elles la joie de l'événement repoussait tout ce qui n'était pas beau. Cette soirée-là, j’ai compris que les femmes possèdent quelque chose qui nous manque, à nous les hommes, si prisonniers d'une logique souvent vaine ; quelque chose que la nature ne nous a peut-être pas donné, mais qu'heureusement, si nous savons nous y prendre de la bonne manière, nous pouvons connaître en vivant à côté des femmes, et être, si je puis dire, illuminés par elles.

Ce qui me fascine, ce n'est pas seulement l'intuition ou le sentiment, mais le courage particulier qui permet aux femmes de soutenir et de lutter pour les idéaux et les rêves que leur génie place dans leur cœur, en dépassant les limites devant lesquelles les autres s'arrêtent. En même temps, ces qualités qui sont les leurs me semblent être quelque chose de plus élevé, quelque chose dont on ignore où il se trouve. Combien de fois la philosophie de tous les temps a-t-elle confirmé que la plus grande force de la personne humaine réside dans sa capacité à ressentir, à s'émouvoir, à avoir des idéaux, à aller au-delà des chaînes qui l'enferment dans la vie de tous les jours. Hypatie, philosophe et mathématicienne d’Alexandrie, disait : « La compréhension des choses qui nous entourent est la meilleure préparation à la compréhension des choses qui sont au-delà. » Le soir où Vittoria est née, j'ai compris que cela est propre aux femmes. C'est la raison pour laquelle je vous écris cette lettre avec un peu de timidité et avec la conviction que vous avez une qualité particulière à mes yeux : vous, les femmes, êtes en harmonie profonde avec la nature, et cette chose sublime qu'est l'amour brille en vous comme l'étoile la plus brillante.

Depuis l'Antiquité, les hommes ont écrit l'histoire, faite de jeux, de guerres, de politique, une histoire au masculin qui a duré trop longtemps. Pourtant, le passé fait briller comme des étoiles la vie fascinante de femmes qui vécurent glorieusement : des poétesses comme Sappho, des femmes peintres comme Calypso, Irène, Timarété, dont parle Pline, des femmes philosophes comme Arété, élève de Platon, qui écrivit sur la morale, et Phintys, élève de Pythagore, qui écrivit sur la tempérance. Si la mémoire nous apprend bien quelque chose, c'est que chacune de ces femmes de l'Antiquité est porteuse d'un témoignage que leur esprit vous transmet aujourd'hui. Elles vécurent à une époque très dure pour les femmes, et pourtant elles réussirent à devenir, au fil des siècles, un exemple universel.

Je pense souvent que, aujourd'hui, vous êtes dans une situation qui vous permet, tout en continuant à apprécier ce que la nature nous donne, de regarder l'avenir avec réalisme, et que la sensibilité de tous, femmes et hommes, est désormais pleinement consciente de l'importance du thème de l'égalité entre les femmes et les hommes. Je crois qu'il est important et nécessaire que vous commenciez à entrer dans l'histoire non plus en tant qu'individus, mais toutes ensemble, grâce à une intelligence qui, outre la dimension logico-mathématique et intuitive, est riche de l'intelligence du cœur ; j'ai fait l'expérience dans la vie que le sentiment est un don précieux, qui ne se limite pas aux joies et aux peines, mais qui conduit à la connaissance. L'histoire donne la mesure de votre génie ; aux femmes que j'ai citées plus haut, combien d'autres aurais-je pu ajouter ! Des poétesses comme Sappho, des philosophes comme Hypatie et dans les temps plus modernes des femmes peintres comme Artemisia Gentileschi et des architectes comme Plautilla Bricci, puis, peu à peu jusqu'à nos jours, des femmes courageuses, visionnaires et conscientes de leur réalité.

C'est quelque chose de fascinant que vous avez en commun avec les poètes, c'est ce génie que les hommes ne peuvent généralement expérimenter qu'exceptionnellement dans les rêves, mais que les poètes et vous, les femmes, pouvez connaître plus facilement et transformer en créativité. L'humanité attend de vous que vous utilisiez chacune de vos qualités les meilleures pour faire avancer le monde vers l'avenir radieux qui nous attend. Il me vient parfois à l'esprit que le mot « mon » ou « ma » n'est pas toujours très beau, surtout lorsqu'il s'agit de relations humaines. Il faut fuir la notion de propriété entre les personnes humaines. Nous sommes nous des sœurs et des frères qui naviguent dans une mer bleue fascinante et éternellement profonde, qu’on appelle humanité. Si un homme ne comprend pas cela, il n'est pas fait pour vous. La nature vous a comblé de dons, et ce sont des dons en or qui vous permettent d'entrer dans l'histoire comme vous le méritez.

Brief an die Frauen

Giotto (1266-1336), Meeting at the Golden Gate, detail, Scrovegni Chapel,
Padua (Italy) © 2024 Foto Scala, Florence

Solomeo, 15. Februar 2024

Seit Langem schon möchte ich einen Brief an alle Frauen schreiben und ich erinnere mich, dass dieser Gedanke am Tag der Geburt meiner ersten Enkelin entstand. An jenem Nachmittag vor mehreren Jahren warteten wir alle, meine Frau, meine beiden Töchter, mein Schwiegersohn und ich, darauf, aber wir zwei Männer fürchteten uns mehr vor dem, was da kommen sollte: Wir dachten an die Gefahren, das uns Unbekannte schreckte uns. Federica, die schwangere Camilla und Carolina waren dagegen entspannt, ihre Augen strahlten, denn die Freude über das Ereignis verdrängte alles, was es hätte beeinträchtigen können. Später am Abend wurde mir klar, dass Frauen etwas haben, das uns Männern, die wir so in einer häufig nichtigen Logik gefangen sind, fehlt. Sie haben etwas, das die Natur uns vielleicht nicht gegeben hat, das wir aber glücklicherweise erlangen können, wenn wir es richtig machen, indem wir an der Seite der Frauen leben und dadurch „aufgeklärt“ werden.

Mich faszinieren nicht nur die Intuition oder das Gefühl, sondern der besondere Mut, der es Frauen ermöglicht für die Ideale und Träume zu kämpfen, die die Schöpfergeister ihnen ans Herz legen und wobei sie auch Grenzen überwinden, vor denen andere Halt machen. Diese Qualitäten scheinen mir etwas Höheres zu sein, von dem man nicht weiß, wo es zu finden ist. Wie oft hat die Philosophie in allen Epochen bestätigt, dass die stärkste Kraft der Menschen in der Fähigkeit besteht wahrnehmen und sich begeistern zu können, Ideale zu haben und die Fähigkeit, die Mauern zu überwinden, die sie im Alltag einschließen. Die Philosophin und Mathematikerin Hypatia aus Alexandria meinte: «Dinge zu verstehen, die uns umgeben, ist die beste Vorbereitung darauf, Dinge zu verstehen, die jenseits davon liegen.» Das ist wirklich den Frauen eigen, wurde mir an jenem Abend klar, an dem Vittoria geboren wurde, und deshalb schreibe ich euch diesen Brief - mit etwas Scheu und in dem Bewusstsein eurer Fähigkeit, die in meinen Augen etwas Besonderes ist: Ihr Frauen seid in inniger Harmonie mit der Natur, und das Erhabene, das die Liebe ist, strahlt in euch wie der hellste Stern.

Seit der Antike schreiben Männer Geschichte: mit Spielen, Kriegen, Politik – eine Geschichte aus männlicher Sicht, die schon zu lange andauert. Dennoch leuchten wie Sterne auch aus der Vergangenheit heraus die faszinierenden Leben von Frauen, die ruhmvoll gelebt haben: Dichterinnen wie Sappho, Malerinnen wie Kalypso, Eirene, Timarete, von Plinius erwähnt, Philosophinnen wie Arete, Schülerin von Platon, die über Moral, und Phintys, Schülerin von Pythagoras, die über die Besonnenheit der Frau schrieb. Wenn die Erinnerung eines lehrt, ist es, dass jede dieser antiken Frauen ein Zeugnis überbringt, das sie noch heute an euch weitergibt. Sie lebten in einer für Frauen harten Zeit, wurden aber dennoch im Laufe der Jahrhunderte zu universellen Modellen.

Ich denke oft, dass ihr heute in der Lage seid weiterhin zu schätzen, was die Natur uns schenkt, dabei aber realistisch in die Zukunft blicken könnt, und dass sowohl Frauen als auch Männern die Bedeutung der Gleichstellung der Geschlechter nun voll und ganz bewusst ist. Ich glaube, es ist wichtig und notwendig für euch, nicht mehr als Einzelne, sondern gemeinsam in die Geschichte einzugehen, dank einer Intelligenz, die neben den logisch-mathematischen und intuitiven Dimensionen auch reich an der Intelligenz des Herzens ist. Ich habe im Laufe meines Lebens die Erfahrung gemacht, dass Gefühl eine kostbare Gabe ist, die sich nicht auf Freude und Schmerzen beschränkt, sondern zu Erkenntnis führt. Die Geschichte zeigt das Ausmaß eurer Geistesgröße; man könnte den oben genannten Beispielen noch so viele Frauen hinzufügen! Dichterinnen wie Sappho, Philosophinnen wie Hypatia, in der Neuzeit Malerinnen wie Artemisia Gentileschi und Architektinnen wie Plautilla Bricci und weiter bis in unsere Tage hinein andere mutige, visionäre Frauen, die sich ihrer Realität bewusst waren.

Es gibt etwas Faszinierendes, das ihr mit Dichtern gemeinsam habt – diese Genialität, die Männer meist nur ausnahmsweise in Träumen erleben können, Dichter und ihr Frauen aber könnt sie leichter erreichen und in Kreativität umwandeln. Die Menschheit erwartet von euch, dass ihr diese eure besten Eigenschaften nutzt, um die Welt in die strahlende Zukunft zu führen, die uns erwartet. Manchmal kommt mir in den Sinn, dass das Wort „mein“ nicht immer besonders schön ist, vor allem, wenn es um menschliche Beziehungen geht. Zwischen Menschen ist das Eigentum zu vermeiden. Wir sind es, Schwestern und Brüder, die wir auf einem faszinierenden, tiefen, ewig blauen Meer schiffen, das sich Menschheit nennt. Wenn ein Mann dies nicht versteht, ist er nicht für euch bestimmt. Die Natur hat euch mit Gaben gesegnet - goldene Gaben, die es euch ermöglichen, so in die Geschichte eingehen zu können, wie ihr es verdient.

מכתב אל נשות העולם

Giotto (1266-1336), Meeting at the Golden Gate, detail, Scrovegni Chapel,
Padua (Italy) © 2024 Foto Scala, Florence

סולומאו, 15 בפברואר 2024

במשך זמן רב רציתי לכתוב מכתב המוקדש לנשים, וזכור לי שהרצון הזה התעורר ביום שבו נולדה נכדתי הראשונה. בשעת אחר הצהריים לפני שנים אחדות, עם קרוב הלידה, התכנסנו כולנו בציפייה, אשתי, שתי בנותי, החתן שלי ואני, אבל דווקא חתני ואני חששנו יותר מכולם ממה שעמד לקרות. חשבנו על הסיכונים, מה שלא הכרנו הפחיד אותנו קצת. לעומתנו, פדריקה, קמילה, שנשאה את הילד ברחמה, וקרולינה היו רגועות, עיניהן נצצו מאחר ששמחת המאורע דחקה הצדה כל היבט לא נעים. לאחר אותו ערב הבנתי שיש משהו באישה שחסר לנו הגברים, כה מרוסנים בידי היגיון שלא פעם חסר ערך. משהו שהטבע כנראה לא העניק לנו, אבל למרבה המזל, אם נשכיל להתנהג כיאות, נוכל לחיות לצידן של הנשים, ובזכותן להיות מוארים.

מה שמרתק אותי בהן הוא לא רק האינטואיציה או הרגש, אלא האומץ המיוחד שמאפשר לנשים להגן ולהילחם למען האידיאלים והחלומות שהגאוניות האלה מניחות בליבן, ובזכות זאת מצליחות לחצות כל גבול אשר בולם את היתר; יחד עם זאת, התכונות הללו שלהן נראות לי כמשהו נעלה יותר, שמקורו אינו ברור. פעמים אחדות הפילוסופיה, במהלך כל התקופות, הוכיחה שכוחם הגדול ביותר של בני האדם טמון ביכולת להרגיש, להתרגש, לטפח אידיאלים, לחרוג מהסבך המכתר אותם בחיי היומיום. היפאטיה, הפילוסופית והמתמטיקאית בת אלכסנדריה חשבה: "הבנת הדברים שמקיפים אותנו היא ההכנה הטובה ביותר להבנת הדברים הנמצאים מעבר". ובאותו ערב שבו נולדה ויטוריה הבנתי שזה מה שמאפיין נשים; על כן אני כותב לכן מכתב זה עם קורטוב של חשש, בהערצה למעלתכן המיוחדת בעיני: אתן הנשים מתקיימות בהרמוניה עמוקה עם הטבע, ועם הדבר הנשגב שהוא האהבה הזוהרת בכן ככוכב המאיר ביותר.

מאז ימי קדם, הגברים הם שכתבו את ההיסטוריה, באמצעות מלחמות, פוליטיקה ומשחקי כוח; היסטוריה גברית שנמשכה זמן רב מדי. עם זאת, מן העבר מנצנצים ככוכבים חייהן המרתקים של נשים שחיו חיי הלל: משוררות כמו סאפפו, ציירות כמו קליפסו אלת הים, אירֵֵנֵה אלת השלום, תמריס, שצוטטה על ידי פליניוס, פילוסופיות כמו ארֶטֶה, תלמידתו של אפלטון, שכתבה על מוסר, ופינטיס, תלמידתו של פיתגורס, שכתבה על מתינות. אם ההיסטוריה מלמדת אותנו דבר אחד, הרי הוא שכל אחת מהנשים העתיקות הללו נושאת עמה עדות שאותה היא מפקידה בידיכן ברוחה. הנשים הללו חיו בתקופה מחמירה עבור המין היפה, ובכל זאת הן הצליחו להפוך, במרוצת המאות, למופת אוניברסלי.

לעתים קרובות אני חושב שאתן נמצאות כיום במצב המאפשר לכן, בהערכה מתמשכת למתנותיו של הטבע, להביט אל העתיד במבט ריאלי, ושתשומת הלב של כולם, נשים וגברים, מודעת כעת לחלוטין לחשיבות עניין השוויון בין המינים. סבורני שחשוב והכרחי שתתחילו להיחקק על דפי ההיסטוריה לא עוד כפרט, אלא יחד ככלל, בזכות האינטליגנציה שמעבר לממד הלוגי-מתמטי והממד האינטואיטיבי, השופעת בחוכמת הלב; גיליתי בחיים שהרגש הוא מתנה יקרת ערך, שאינו מסתכם בשמחה ובצער, אלא מוביל לרכישת ידע. ההיסטוריה אומדת את גאונותכן; כמה עוד נשים אפשר להוסיף לנשים שמניתי קודם! משוררות כמו סאפפו, פילוסופיות כמו היפאטיה ובתקופה מודרנית יותר ציירות כמו ארטמיזיה ג'נטילסקי ואדריכליות כמו פּלאוטילה בריצ'י, ואט-אט עד ימינו, נשות חזון אמיצות שהיו מודעות למציאות חייהן.

זוהי תכונה מרתקת המשותפת לכן ולמשוררים, אותה גאונות שגברים בדרך כלל זוכים לחוות רק לעתים רחוקות בחלומות, אבל המשוררים ואתן הנשים ניחנים בה ביתר קלות ויכולים למנף אותה ליצירתיות. האנושות מצפה מכן להשתמש בכל התכונות הטובות ביותר שלכן כדי לקדם את העולם לעבר העתיד הזוהר שמצפה לנו. לעתים אני חושב שהמילה "שלי" איננה הולמת כל כך, בייחוד כשהיא מתארת יחסים בין בני אדם. יש להימנע מבעלות בין בני אדם. אנחנו בסך הכול אחיות ואחים, השטים על פני ים מסעיר ועמוק, כחול-עד ששמו אנושות. אם גבר אינו מבין את זה, הוא לא בשבילכן. הטבע הרעיף עליכן אינספור מתנות, ואלה מתנות מוזהבות שמאפשרות לכן להיחקק על דפי ההיסטוריה כפי שמגיע לכן.

महिलाओं के नाम एक सार्वभौमिक पत्र

Giotto (1266-1336), Meeting at the Golden Gate, detail, Scrovegni Chapel,
Padua (Italy) © 2024 Foto Scala, Florence

सोलोमो, 15 फरवरी 2024

मैं लंबे समय से महिलाओं को एक पत्र लिखना चाहता था, और मुझे याद है कि यह इच्छा मेरे मन में उस दिन पैदा हुई थी जब मेरी पहली पोती का जन्म हुआ था। कई साल पहले उस दोपहर को, ठीक उसके जन्म से पहले, हम सभी पूरा परिवार - मेरी पत्नी, मेरी दो बेटियाँ, मेरा दामाद और मैं पास खड़े थे - लेकिन हम दोनों इस बात से सबसे ज्यादा आशंकित थे कि क्या होने वाला था: हम उन जोखिमों के बारे में सोचा जिन्हें हम नहीं जानते थे, उन्होंने हमें थोड़ा डरा दिया। फेडरिका, कैमिला - जो उम्मीद कर रही थी - और दूसरी ओर, कैरोलिना शांत थीं, उनकी आंखें चमक उठीं, क्योंकि आने वाली घटना की खुशी उन सभी चीज़ों पर भारी पड़ी जो सुंदर नहीं थीं। जब मैंने महसूस किया कि महिलाओं के पास कुछ ऐसा है जिसकी हम पुरुषों के पास कमी है, जैसा कि हम अक्सर व्यर्थ तर्क में उलझ जाते हैं; उनके पास कुछ ऐसा है जो प्रकृति ने हम पुरुषों को प्रदान नहीं किया है, लेकिन सौभाग्य से जो है पर्याप्त है, अगर हम जानते हैं कि यह कैसे करना है, तो हम इसे केवल महिलाओं के बगल में रहकर ही समझ सकते हैं।

जो चीज मुझे आकर्षित करती है वह सिर्फ अंतर्दृष्टि या भावना नहीं है, बल्कि एक विशेष साहस है जो महिलाओं को उनके दिल में रहने वाले आदर्शों और सपनों को बनाए रखने और उनके लिए लड़ने के लिए हमेशा प्रेरित करता है, और उन सीमाओं से परे जाने के लिए प्रेरित करता है जहां अन्य लोग रुक जाते हैं; साथ ही, ये गुण मुझे कुछ उच्चतर लगते हैं, जो पता नहीं कहां है। युगों-युगों में दर्शनशास्त्र ने कितनी बार इस बात की पुष्टि की है कि मनुष्य की सबसे बड़ी ताकत उसकी महसूस करने, प्रेरित होने, आदर्श रखने, रोजमर्रा की जिंदगी में उन्हें घेरने वाली सीमा से परे जाने की क्षमता में निहित है। अलेक्जेंड्रिया के दार्शनिक और गणितज्ञ हाइपेटिया ने कहा: "जो चीजें हमें घेरती हैं उन्हें समझना उन चीजों को समझने का सबसे अच्छा तरीका है जो उससे परे हैं"। यह, मुझे उस शाम समझ में आया जब विटोरिया का जन्म हुआ, यह वास्तव में महिलाओं की विशेषता है; इसलिए, मैं आपको यह पत्र लिख रहा हूं, थोड़ा संकोची महसूस कर रहा हूं और अपने विशेष उपहार के बारे में जानता हूं: आप महिलाएं प्रकृति के साथ गहरे सामंजस्य में रहती हैं, और वह आपके भीतर सबसे चमकीले सितारे की तरह चमकती है

प्राचीन काल से, यह पुरुष ही थे जिन्होंने युद्धों, राजनीति, सत्ता के खेल के साथ इतिहास लिखा: एक पुरुष ही है जिनका इतिहास बहुत लंबे समय तक चला है। और फिर भी, अतीत के सितारों की तरह, गौरवशाली जीवन जीने वाली महिलाओं का आकर्षक जीवन चमकता है: सप्पो जैसे कवि, प्लिनी द्वारा उल्लिखित कलिप्सो, आइरीन, टिमरेटे जैसे चित्रकार, एरेटे जैसे दार्शनिक, प्लेटो के छात्र, जिन्होंने नैतिकता के बारे में लिखा था , और पाइथागोरस के छात्र फ़िंटिस, जिन्होंने संयम के बारे में लिखा। यदि स्मृति हमें एक बात सिखाती है, तो वह यह है कि इनमें से प्रत्येक प्राचीन महिला उस विरासत की वाहक है जो आज आपको सौंपी गई है। वे ऐसे समय में रहते थे जो महिलाओं के लिए कठोर था, और फिर भी वे सदियों से एक सार्वभौमिक उदाहरण बनने में कामयाब रहे।

मैं अक्सर सोचता हूं कि आज आप ऐसी स्थिति में हैं जो प्रकृति ने हमें दिया है उसकी सराहना करते हुए, आपको भविष्य को यथार्थवादी रूप से देखने की अनुमति देती है, चूंकि महिलाएं और पुरुष दोनों ही लैंगिक समानता के महत्व से पूरी तरह परिचित हैं। मुझे लगता है कि आपके लिए यह महत्वपूर्ण और आवश्यक है कि आप इतिहास में अब व्यक्तियों के रूप में नहीं, बल्कि सभी के साथ प्रवेश करें, उस बुद्धिमत्ता के लिए धन्यवाद जो - तर्क और अंतर्ज्ञान के अलावा - हृदय की बुद्धि से समृद्ध है; मैंने जीवन में अनुभव किया है कि भावना एक अनमोल उपहार है जो केवल सुख-दुख तक ही सीमित नहीं है, बल्कि ज्ञान की ओर ले जाती है। इतिहास आपकी प्रतिभा से भरा पड़ा है; इतनी अधिक महिलाओं को उस सूची में जोड़ा जा सकता है जिसका मैंने पहले उल्लेख किया था! सैफो जैसे कवि, हाइपेटिया जैसे दार्शनिक, और अधिक आधुनिक समय में आर्टेमिसिया जेंटिल्स्की जैसे चित्रकार और प्लौटिला ब्रिक्की जैसे वास्तुकार, फिर धीरे-धीरे आज वर्तमान तक, बहादुर, दूरदर्शी महिलाएं जो अपनी वास्तविकता से अवगत थीं।

यह कुछ ऐसा आकर्षक है जिसे आप कवियों के साथ साझा करते हैं, यह वह प्रतिभा है जिसे पुरुष आमतौर पर केवल सपनों में ही अनुभव कर सकते हैं, जबकि कवि और आप महिलाएं इस तक अधिक आसानी से पहुंच सकते हैं और इसे रचनात्मकता में बदल सकते हैं। मानवता आपसे अपेक्षा करती है कि आप दुनिया को उस उज्ज्वल भविष्य की ओर आगे बढ़ाने के लिए अपने सभी सर्वोत्तम गुणों का उपयोग करें जो हमारा इंतजार कर रहा है। कभी-कभी मेरे साथ ऐसा होता है कि "मेरा" या "मेरा" शब्द हमेशा वैसा नहीं होता, खासकर जब मानवीय रिश्तों का जिक्र हो। लोगों के बीच स्वामित्व से बचना है। यह सिर्फ हम हैं, बहनें और भाई, एक आकर्षक और अनंत गहरे नीले समुद्र में नौकायन कर रहे हैं जिसे मानवता कहा जाता है। अगर कोई आदमी यह नहीं समझता है, तो वह आपके लिए नहीं है। प्रकृति ने आपको उपहारों से भर दिया है, और वे सुनहरे उपहार हैं जो आपको इतिहास में प्रवेश करने की अनुमति देते हैं जिसके आप हकदार हैं।

Carta universal às mulheres

Giotto (1266-1336), Meeting at the Golden Gate, detail, Scrovegni Chapel,
Padua (Italy) © 2024 Foto Scala, Florence

Solomeo, 15 de fevereiro de 2024

Há muito tempo que queria escrever uma carta dedicada às mulheres, e lembro-me que este desejo surgiu no dia em que nasceu a minha primeira neta. Naquela noite, há vários anos, antes do nascimento, estávamos todos à espera, a minha mulher, as minhas duas filhas, o meu genro e eu, mas nós os dois éramos os que tínhamos mais medo do que ia acontecer: pensávamos nos riscos, o que não sabíamos assustava-nos um pouco. Pelo contrário, a Federica, a Camilla, que estava para dar à luz, e a Carolina estavam serenas, os seus olhos brilhavam porque nelas a alegria do acontecimento afastava tudo o que não era bonito. Depois daquela noite, apercebi-me de que há algo nas mulheres que nos falta a nós, homens, tão coibidos por uma lógica muitas vezes vã; algo que a natureza talvez não nos tenha dado, mas que felizmente, se soubermos fazê-lo da forma correta, podemos ter, vivendo ao lado das mulheres e sermos, por assim dizer, iluminados por elas.

O que me fascina não é apenas a intuição ou o sentimento, mas a coragem especial que possibilita que as mulheres defendam e lutem pelos ideais e sonhos que aqueles genes colocam nos seus corações, ultrapassando os limites perante os quais os outros param; ao mesmo tempo, parece-me que essas suas qualidades são algo de mais elevado, que não se sabe onde se encontra. Quantas vezes a filosofia, no decurso dos tempos, confirmou que a maior força da pessoa humana reside na sua capacidade de sentir, de se comover, de ter ideais, de ultrapassar a cerca que que os prende na vida quotidiana. Hipátia, a filósofa e matemática de Alexandria pensava: "Compreender as coisas que nos circundam é a melhor preparação para compreender as coisas que estão além ". Isto, foi o que eu compreendi naquela noite em que nasceu a Vittoria, é específico das mulheres; por isso, escrevo-vos esta carta com uma certa timidez e com a consciência da vossa qualidade que parece especial aos meus olhos: vocês, mulheres, estão em profunda harmonia com a natureza, e essa coisa sublime que é o amor brilha em vocês como a estrela mais resplandecente.

Desde a antiguidade, os homens escreveram a história, feita de jogos, guerras, política, uma história masculina que durou demasiado tempo. Mas do passado brilham como estrelas as vidas fascinantes de mulheres que viveram gloriosamente: poetas como Safo, pintoras como Calipso, Eirene, Timarete, mencionada por Plínio, filósofas como Arete, aluna de Platão, que escreveu sobre a moral, e Fintis, aluna de Pitágoras, que escreveu sobre a temperança. Se a memória nos ensina algo, é que cada uma destas mulheres antigas é portadora de um testemunho que o seu espírito vos transmite hoje. Viveram numa época severa para as mulheres e, no entanto, conseguiram tornar-se, ao longo dos séculos, um exemplo universal.

Penso muitas vezes que hoje vocês se encontram numa situação que vos permite, embora continuando a apreciar o que a natureza nos dá, olhar para o futuro com realismo, e que agora a sensibilidade de todos, mulheres e homens, em relação à importância da questão da igualdade de género seja plenamente consciente. Penso que é importante e necessário que comecem a entrar na história já não individualmente, mas todas juntas, graças a uma inteligência que, para além da dimensão lógico-matemática e intuitiva, é rica da inteligência do coração; experimentei na vida que o sentimento é um dom precioso, que não se limita a alegrias e tristezas, mas conduz ao conhecimento. A história dá a medida da vossa genialidade; às mulheres que mencionei anteriormente, quantas mais se poderiam acrescentar! Poetas como Safo, filósofas como Hipátia, e em tempos mais modernos pintoras como Artemisia Gentileschi e arquitetas como Plautilla Bricci, e depois, até aos nossos dias, mulheres corajosas, visionárias e conscientes da própria realidade.

Isto é algo fascinante que vocês têm em comum com os poetas, é aquela genialidade que os homens normalmente só podem viver excecionalmente nos sonhos, mas que os poetas e vocês mulheres podem visitar mais facilmente e transformar em criatividade. A humanidade espera que vocês utilizem todas as vossas melhores qualidades para fazer avançar o mundo rumo ao futuro brilhante que nos espera. Às vezes ocorre-me pensar que a palavra "meu" ou "minha", nem sempre é assim tão bonita, especialmente quando se refere às relações humanas. A propriedade entre pessoas humanas deve ser evitada. Somos nós, irmãs e irmãos, navegadores num mar fascinante e profundo, eternamente azul, chamado humanidade. Se um homem não entende isto, não é o homem justo para vocês. A natureza encheu-vos de dons, e são dons dourados que vos permitem entrar na história como merecem.

Универсальное письмо женщинам

Giotto (1266-1336), Meeting at the Golden Gate, detail, Scrovegni Chapel,
Padua (Italy) © 2024 Foto Scala, Florence

Соломео, 15 февраля 2024 года

Я давно хотел написать письмо, посвященное женщинам, и помню, что это желание возникло в день рождения моей первой внучки. В тот день, несколько лет назад, все мы ждали ее появления на свет: моя жена, две мои дочери, мой зять и я. Именно мы, мужчины, испытывали больший страх перед происходящим: мы думали о рисках, и нас немного пугала неизвестность. Федерика, ожидавшая ребенка Камилла и Каролина, напротив, были спокойны, их глаза сияли и радость от предстоящего события отодвигала на задний план все тревожные мысли. В тот вечер я понял, что в женщинах есть что-то, чего не хватает нам, мужчинам, заключенным в оковы зачастую бесполезной логики; возможно, природа чем-то нас обделила, но, к счастью, правильными действиями мы сможем обрести то, чего мы лишены, если мы будем жить рядом с женщинами и учиться у них.

Меня восхищают не только интуиция и чувства, но и особая смелость, которая позволяет женщинам продвигать и бороться за идеалы и мечты, генетически заложенные в их сердцах, не признавая преград, которые мужчина посчитал бы непреодолимыми; в то же время эти их качества кажутся мне чем-то возвышенным и неизведанным. Сколько раз философия на протяжении веков подтверждала, что величайшая сила человека заключается в способности чувствовать, испытывать эмоции, иметь идеалы, мыслить более широко, чем того требуют узкие рамки повседневной рутины! Вот как считала философ и математик Гипатия Александрийская: «Понимание того, что нас окружает, — лучшая подготовка для понимания того, что находится за пределами». В вечер рождения Виттории я понял, что это качество свойственно женщинам; поэтому я пишу вам это письмо в некотором смущении и с осознанием того, что эта ваша отличительная черта, на мой взгляд, является особенной: вы, женщины, находитесь в глубокой гармонии с природой, а возвышенное чувство любви сияет внутри вас подобно ярчайшей звезде.

С древних времен мужчины писали историю, состоящую из игр, войн, политики, и эта мужская история длилась слишком долго. Тем не менее, удивительные биографии знаменитых женщин прошлого блистают, словно звезды: среди них были поэтессы, такие как Сафо, художницы, например, Калипсо, Эйрена, Тимарет, о которых писал Плиний, философы, такие как Арета, ученица Платона, писавшая о морали, а также Финтис, ученица Пифагора, автор трудов о благопристойности. Память учит нас тому, что каждая из этих женщин из прошлого несет в себе свидетельство, которое их дух сегодня передает вам. Они жили во времена, когда женщинам приходилось нелегко, и тем не менее, по прошествии веков, они смогли стать универсальным примером.

Я часто думаю, что сегодняшнее положение вещей позволяет вам реалистично смотреть в будущее и при этом продолжать ценить то, что дает нам природа. Кроме того, теперь как женщины, так и мужчины полностью и с надлежащей чуткостью осознают важность гендерного равенства. Я думаю, что важно и необходимо, чтобы вы начали входить в историю уже не как отдельные выдающиеся личности, а все вместе, благодаря вашему разуму. Помимо логического, математического и интуитивного аспектов, вы обладаете неординарным эмоциональным интеллектом; на протяжении своей жизни я многократно убеждался в том, что чувство – это драгоценный дар, который не ограничивается радостями и горестями, а ведет к познанию. История служит мерилом вашей гениальности; сколько женщин могли бы присоединиться к незаурядным личностям, которых я упомянул выше! Тут следует отметить поэтесс, таких как Сафо, философов, таких как Гипатия, а в более современные времена и художниц, таких как Артемизия Джентилески, а также архитекторов, таких как Плаутилла Бриччи, и многих других смелых и дальновидных женщин, вплоть до наших дней, которые осознавали, в каком мире они живут.

У вас есть восхитительная общая черта с поэтами — это гениальность, о которой мужчины обычно могут только мечтать, но к поэтам и к вам, женщинам, она приходит чаще, и вы можете применить ее в творчестве. Человечество ожидает от вас использования всех ваших лучших качеств, чтобы мир сделал еще один шаг к светлому будущему, которое ждет нас всех. Иногда мне кажется, что слова «мой» или «моя» не всегда уместны, особенно когда речь идет о человеческих отношениях. Следует избегать чувства собственничества между людьми. Мы — сестры и братья — плывем по удивительному и глубокому, вечно синему морю, называемому человечеством. Если мужчина этого не понимает, то он не ваш мужчина. Природа наградила вас дарами, и это золотые дары, которые позволяют вам войти в историю так, как вы того заслуживаете.

Carta universal a la mujeres

Giotto (1266-1336), Meeting at the Golden Gate, detail, Scrovegni Chapel,
Padua (Italy) © 2024 Foto Scala, Florence

Solomeo, 15 de febrero de 2024.

Hacía mucho tiempo que deseaba escribir una carta dedicada a las mujeres. Recuerdo que experimenté por primera vez este deseo el día en que nació mi nietecita mayor. Aquella tarde, hace varios años, antes del nacimiento, estábamos todos a la espera: mi esposa, mis dos hijas, mi yerno y yo, pero los dos éramos los que más miedo teníamos ante lo que estaba por acontecer. Pensábamos en los riesgos. Lo que desconocíamos nos asustaba un poco. En cambio, Federica, Camilla, la futura mamá, y Carolina estaban tranquilas. Sus ojos brillaban, porque en ellas la alegría de ese acontecimiento echaba todo lo que no fuera bello. Después de esa noche, comprendí que las mujeres tienen algo de lo que carecemos los hombres, tan entreverados siempre en una lógica que, con frecuencia, es vana. Es algo que la naturaleza quizá no nos diera, pero que afortunadamente, si sabemos actuar bien, podemos tenerlo viviendo junto a las mujeres. Y, por decirlo de alguna manera, podemos lograr que nos iluminen.

Lo que me fascina no sólo es la intuición o el sentimiento, sino ese valor especial, merced al cual las mujeres pueden apoyar los ideales y los sueños que la genética les puso en el corazón y luchar por ellos, dejando atrás los límites frente a los que muchos otros se detienen. Al mismo tiempo, estas cualidades de la mujer me parecen algo tan elevado que nadie sabe dónde está. ¿Cuántas veces la filosofía confirmó que, en todas las épocas, la fuerza más poderosa de las personas reside en la capacidad de sentir, de emocionarse, de albergar ideales, de saltar del otro lado del cerco de la vida cotidiana? La filósofa y matemática Hipatia de Alejandría afirmaba: «Comprender las cosas que nos rodean es la mejor preparación para comprender lo que hay más allá». Lo que entendí la noche en que nació Vittoria es que esta es una característica propia de las mujeres. Por ello, os escribo esta carta con un poco de timidez y consciente de vuestras cualidades que, a mi parecer, son especiales: las mujeres vivís en una profunda armonía con la naturaleza. Y esa cosa sublime que es el amor brilla en vosotras como la estrella más resplandeciente.

Desde la Antigüedad, los hombres escribieron la historia, hablándonos de juegos, guerras y política en clave masculina durante demasiado tiempo. No obstante, ya en el pasado brillaban como estrellas las vidas de mujeres fascinantes que vivieron gloriosamente: poetas, como Safo; pintoras como Calipso, Eirene y Timarete a quienes Plinio cita, filósofas como Areta, la discípula de Platón que escribió sobre la moral, y Fintis, perteneciente a la escuela pitagórica, que escribió sobre la templanza. Si hay algo que nos enseña la memoria, es que cada una de estas mujeres de la Antigüedad fue portadora de un testigo que, hoy, su espíritu pone en vuestras manos. Ellas vivieron en una época extremadamente dura para las mujeres. No obstante, a lo largo de los siglos lograron convertirse en un ejemplo universal.

A menudo, pienso que en la actualidad vosotras os encontráis en una situación que os permite mirar hacia el futuro con realismo, sin dejar de apreciar todos los dones de la naturaleza. Creo que hoy la sensibilidad de todos nos vuelve conscientes, a los hombres y a las mujeres, de la importancia de la igualdad de género. Considero que, para vosotras, es importante y necesario comenzar a entrar en la Historia, pero ya no de manera individual sino todas juntas, gracias a una inteligencia que no sólo se expresa en una dimensión lógico-matemática sino también de esa manera intuitiva que enriquece la inteligencia del corazón. A lo largo de mi vida, experimenté que el sentimiento es un don preciado, que no se limita a las alegrías y a los dolores, sino que nos conduce al conocimiento. La historia nos da la medida de vuestra genialidad. ¡A las mujeres que acabo de mencionar, cuántas otras podrían añadirse! A las poetas como Safo, a las filósofas como Hipatia, en la Edad Moderna, se les suman pintoras como Artemisia Gentileschi y arquitectas como Plautilla Bricci. Y, a lo largo del camino que llega hasta nuestros días, mujeres valientes, con visión de futuro, que eran conscientes de la realidad en que vivían.

Es fascinante todo lo que vosotras tenéis en común con los poetas. Es la genialidad que los hombres, con frecuencia, podemos vivir sólo de manera excepcional en sueños, mientras que los poetas y vosotras, las mujeres, podéis visitarla más fácilmente, encaminándola hacia la creatividad. La humanidad espera que vosotras uséis vuestras mejores cualidades para lograr que el mundo avance hacia el futuro radiante que nos espera. A veces, se me ocurre pensar que decir “mío” o “mía” no siempre es tan bonito, sobre todo, cuando nos referimos a las relaciones humanas. Tenemos que rechazar la idea de que una persona sea de nuestra propiedad. Somos “nosotros”, hermanas y hermanos, navegantes por ese mar fascinante y profundo, eternamente azul que se llama humanidad. Si algún hombre no lo comprende, quiere decir que no es la persona adecuada para vosotras. La naturaleza os ha colmado de dones. Son dones dorados que os permiten entrar en la Historia como merecéis.

Kadınlara evrensel bir mektup

Giotto (1266-1336), Meeting at the Golden Gate, detail, Scrovegni Chapel,
Padua (Italy) © 2024 Foto Scala, Florence

Solomeo, 15 Şubat 2024

Nicedir kadınlara adayacağım bir mektup yazmak istiyordum, hatta bu isteğimin ilk torunumun doğduğu gün ortaya çıktığını hatırlıyorum. Yıllar evvel, doğumdan önceki o öğleden sonra, eşim ve iki kızımın yanında damadımla beklerken, olacaklardan en çok korkanın biz ikimiz olduğunu fark etmiştim: riskleri düşünüyorduk, bilmediklerimiz bizi biraz korkutuyordu. Federica, bebek bekleyen Camilla ve Carolina ise gayet sakindiler, gözleri parlıyordu, zira onlar için olayın sevinci güzel olmayan her şeyden daha ağır basıyordu. İşte o zaman anladım ki, kadınlarda, çoğu zaman boş bir mantığa saplanıp kalan biz erkeklerde olmayan bir şey var; belki de doğanın bize vermediği bir şey; ama neyse ki, eğer doğru şekilde yapmayı başarabilirsek, sadece kadınların yanında yaşayarak bile biz de bu şeye sahip olabilir ve tabiri caizse onunla aydınlanabiliriz.

Beni büyüleyen sadece sezgi ya da his değil, kadınları, kalplerinde yaşayan idealleri ve hayalleri korumaya, bunlar için savaşmaya ve başkalarını durduran sınırların ötesine geçmeye iten özel bir cesaret; aynı zamanda onların bu nitelikleri bana, nerede olduğu bilinmeyen, daha yüce bir şeymiş gibi geliyor. Çağlar boyunca felsefe, insanların en büyük gücünün hissetme, duygulanma, ideallere sahip olma ve günlük yaşamda kendilerini çevreleyen çitin ötesine geçme yeteneklerinde yattığını defalarca doğrulamıştır. İskenderiyeli filozof ve matematikçi Hypatia şöyle demiştir: "Bizi çevreleyen şeyleri anlamak, ötesinde yatan şeyleri anlamak için en iyi hazırlıktır". Vittoria'nın doğduğu o akşam, bunun gerçekten de kadınlara özgü bir şey olduğunu anladım; bu nedenle, bu mektubu size, biraz çekinerek ve bu çok özel yeteneğinizin farkında olarak yazıyorum: Siz kadınlar doğayla derin bir uyum içindesiniz ve sevgi denen o yüce şey, içinizde en parlak yıldız gibi ışıldıyor.

Antik çağlardan bu yana erkekler, savaşlar, politika ve güç oyunlarından ibaret olan ve çok uzun süren eril bir tarih yazdılar. Oysa geçmişte görkemli bir şekilde yaşamış kadınların büyüleyici hayatları yıldızlar gibi parlıyor: Sappho gibi şairler, Pliny'nin bahsettiği Kalypso, Eirene ve Timarete gibi ressamlar, Platon'un öğrencisi Arete gibi ahlak üzerine yazan filozoflar ve Pisagor’un öğrencisi Fintis gibi ölçülülük üzerine yazan kadınlar. Hafızanın bize öğrettiği bir şey varsa, o da bu kadim kadınların her birinin, bugün onların ruhlarıyla size ulaşan bir mirasın taşıyıcısı olduğudur. Kadınlar için zorlu bir dönemde yaşamış olmalarına rağmen, yüzyıllar boyunca evrensel bir örnek teşkil etmeyi başarmışlardır.

Bugün, doğanın bize verdiklerinin kıymetini bilmeye devam ederken, geleceğe gerçekçi bir biçimde bakmanızı sağlayan şartlara sahip olduğunuzu, zira artık kadın erkek herkesin toplumsal cinsiyet eşitliğinin öneminin tamamen farkında olduğunu düşünüyorum. Mantıksal-matematiksel ve sezgisel boyutun yanı sıra kalp zekası bakımından da zengin zekanız sayesinde tarihe artık tek tek bireyler olarak değil, hep birlikte girmeye başlamanızın önemli ve gerekli olduğunu düşünüyorum; duygunun, sadece sevinçler ve üzüntülerle sınırlı olmayıp, bizi bilgiye götüren değerli bir armağan olduğunu yaşayarak gördüm. Tarih sizin dehanızla dolup taşıyor; az evvel bahsettiğim listeye daha pek çok kadın eklenebilir! Sappho gibi şairler, Hypatia gibi filozoflar ve daha modern zamanlarda Artemisia Gentileschi gibi ressamlar ve Plautilla Bricci gibi mimarlar, sonra yavaş yavaş günümüze kadar, kendi gerçekliklerinin farkında olan cesur, vizyoner kadınlar.

Bu, şairlerle sizin ortak yanınız olan büyüleyici bir şey; erkeklerin genellikle sadece hayallerde deneyimleyebildiği, şairlerin ve siz kadınların ise daha kolay erişebildiği ve yaratıcılığa dönüştürebildiği bir deha... İnsanlık sizden, en iyi niteliklerinizin her birini, dünyayı bizi bekleyen parlak geleceğe doğru ilerletmek için kullanmanızı bekliyor. Bazen “benim” ya da “benimki” gibi kelimelerin, özellikle de insan ilişkileri bağlamında, pek de hoş olmadığını düşünüyorum. İnsanlar arasında sahiplikten kaçınılmalıdır. Bizler, insanlık denen o büyüleyici, derin ve sonsuz mavilikteki denizde yol alan kardeşleriz. Eğer bir erkek bunu anlamıyorsa, o size göre değildir. Doğa sizi hediyelerle donatmıştır ve bunlar tarih sahnesine girmenizi sağlayan altın hediyelerdir.

Ένα γράμμα σε όλες τις γυναίκες

Giotto (1266-1336), Meeting at the Golden Gate, detail, Scrovegni Chapel,
Padua (Italy) © 2024 Foto Scala, Florence

Σολομέο, 15 Φεβρουαρίου 2024

Εδώ και πολύ καιρό ήθελα να γράψω ένα γράμμα στις γυναίκες. Θυμάμαι ότι η επιθυμία αυτή εμφανίστηκε για πρώτη φορά τη μέρα που γεννήθηκε η πρώτη μου εγγονούλα. Πέρασαν πολλά χρόνια από εκείνο το απόγευμα, όταν ήμασταν όλοι σε αναμονή, πριν από τον τοκετό∙ η σύζυγός μου, οι δύο μου κόρες, ο γαμπρός μου και εγώ. Εμείς οι άντρες είχαμε περισσότερη αγωνία για το επερχόμενο γεγονός: σκεφτόμασταν τους κινδύνους, το άγνωστο μας φόβιζε λίγο. Η Φεντερίκα, η Καμίλα – που περίμενε το παιδί – και η Καρολίνα, από την άλλη, ήταν ήρεμες, τα μάτια τους έλαμπαν, γιατί η χαρά του επερχόμενου γεγονότος ξεπερνούσε όλα όσα δεν ήταν όμορφα. Ήταν τότε που κατάλαβα ότι οι γυναίκες έχουν κάτι που λείπει από τους άντρες∙ εμείς οι άντρες είμαστε συχνά παγιδευμένοι μέσα σε μια λογική συχνά ματαιόδοξη. Οι γυναίκες έχουν ίσως κάτι με το οποίο η φύση δεν μας προίκισε, αλλά, ευτυχώς, εάν πράττουμε σωστά, μπορούμε να διαφωτιστούμε από αυτό το χαρακτηριστικό απλά και μόνο μέσα από την παρουσία των γυναικών στη ζωή μας.

Αυτό που με εντυπωσιάζει δεν είναι μόνο η διαίσθηση ή το συναίσθημα, αλλά ένα ξεχωριστό κουράγιο που ωθεί τις γυναίκες να βαστάζουν και να αγωνίζονται για τα ιδανικά και όνειρα που ζουν στην καρδιά τους, και να υπερβαίνουν τα όρια στα οποία οι άλλοι σταματούν. Ταυτόχρονα, αυτά τα γνωρίσματα, μου φαίνεται πως έχουν κάτι το υψηλότερο, το οποίο κανείς δεν ξέρει που βρίσκεται. Πόσες φορές έχει η φιλοσοφία, μέσα στο πέρασμα των αιώνων, επιβεβαιώσει ότι η μεγαλύτερη δύναμη των ανθρώπων έγκειται στην ικανότητα τους να αισθάνονται, να συγκινούνται, να έχουν ιδανικά, να προχωρούν πέρα από τους φραγμούς που τους περικλείουν στην καθημερινότητα. Η αλεξανδρινή φιλόσοφος και μαθηματικός Υπατία υποστήριζε ότι: «Η κατανόηση των πραγμάτων που μας περιβάλλουν είναι ο καλύτερος τρόπος για να κατανοήσουμε τα πράγματα που υπερβαίνουν την αντίληψη μας». Αυτό το γνώρισμα, που το κατάλαβα το βράδυ που γεννήθηκε η Βιτόρια, είναι πράγματι χαρακτηριστικό των γυναικών. Γράφω λοιπόν αυτό το γράμμα σε σας, με ένα κάπως δειλό συναίσθημα έχοντας επίγνωση αυτού του πολύ ιδιαίτερου σας χαρίσματος. Εσείς οι γυναίκες ζείτε σε βαθιά αρμονία με τη φύση, και εκείνο το θαυμάσιο πράγμα που είναι η αγάπη λάμπει μέσα σας σαν το φωτεινότερο αστέρι.

Από την αρχαιότητα, ήταν οι άντρες που έγραφαν την ιστορία, με πολέμους, πολιτική, παιχνίδια ισχύος: μια ανδρική ιστορία που διήρκησε υπερβολικά. Και όμως, όπως τα αστέρια του παρελθόντος, οι εντυπωσιακές ζωές γυναικών που έζησαν ένδοξα λάμπουν στο προσκήνιο: ποιήτριες όπως η Σαπφώ, ζωγράφοι όπως η Καλυψώ, η Ειρήνη, η Τιμαρέτη, στις οποίες αναφέρεται ο Πλίνιος, φιλόσοφοι όπως η Αρήτη, μαθήτρια του Πλάτωνα, που έγραψε για θέματα ηθικής και η Φύντις, μαθήτρια του Πυθαγόρα που έγραψε για τη μετριοπάθεια. Εάν η μνήμη μας διδάσκει ένα πράγμα, είναι ότι καθεμία από αυτές τις γυναίκες της αρχαιότητας αποτελεί φορέα ενός κληροδοτήματος που μεταλαμπαδεύεται σε σας σήμερα. Η εποχή στην οποία έζησαν ήταν αντίξοη για τις γυναίκες, και όμως στο πέρασμα των αιώνων κατάφεραν να γίνουν παγκόσμιο υπόδειγμα.

Συχνά συλλογίζομαι ότι σήμερα βρίσκεστε σε μια κατάσταση που σας επιτρέπει, ενώ συνεχίζετε να εκτιμάτε αυτά που μας προσφέρει η φύση, να αγναντεύετε το μέλλον με ρεαλιστική ματιά, εφόσον τόσο οι γυναίκες όσο και οι άντρες έχουν πλήρη γνώση της σημασίας που έχει η ισότητα των φύλων. Νομίζω ότι είναι σημαντικό και απαραίτητο για σας να ξεκινήσετε να αποτελείτε μέρος της ιστορίας όχι πια ατομικά, αλλά όλες μαζί, χάρη σε μια ευφυία που – εκτός από τη λογική και τη διαίσθηση – κρύβει τον πλούτο της στην καρδιά. Η ζωή με έχει μάθει ότι το συναίσθημα είναι ένα πολύτιμο χάρισμα που δεν περιορίζεται σε χαρές και λύπες, αλλά οδηγεί στη γνώση. Η ιστορία ξεχειλίζει με τη λάμψη σας. Τόσες πολλές γυναίκες θα μπορούσαν να κοσμήσουν τη λίστα που ανέφερα προηγουμένως! Ποιήτριες όπως η Σαπφώ, φιλόσοφοι όπως η Υπατία, και σε πιο σύγχρονες εποχές ζωγράφοι όπως η Αρτεμίσια Τζεντιλέσκι και αρχιτέκτονες όπως η Πλαουτίλλα Μπρίτσι, και σταδιακά μέχρι τις μέρες μας, γενναίες, οραματίστριες γυναίκες με επίγνωση της πραγματικότητάς τους.

Είναι ένα κομψό γνώρισμα που μοιράζεστε με τους ποιητές αυτή η εμπειρία της μεγαλοφυΐας, που οι άντρες συνήθως μπορούν να βιώσουν μόνο σε όνειρα, ενώ οι ποιητές και εσείς οι γυναίκες έχετε πρόσβαση σε αυτή την εμπειρία πιο εύκολα και μπορείτε να την χρησιμοποιήσετε δημιουργικά. Η ανθρωπότητα αναμένει από σας να αξιοποιήσετε όλες σας τις καλύτερες ικανότητες για να κινήσετε τον κόσμο μπροστά προς το λαμπερό μέλλον που μας περιμένει. Μερικές φορές έχω την εντύπωση ότι οι λέξεις «μου» και «δικό μου» δεν είναι τόσο ταιριαστές, ειδικά όταν αναφερόμαστε στις ανθρώπινες σχέσεις. Η κτήση ανάμεσα στους ανθρώπους πρέπει να αποφεύγεται. Είμαστε απλά εμείς, αδελφοί και αδελφές, σαλπάροντας σε μια συναρπαστική και αέναη βαθιά μπλε θάλασσα που ονομάζεται ανθρωπότητα. Ο άντρας που δεν θα το καταλάβει αυτό, δεν κάνει για σας. Είστε προικισμένες από τη φύση με χαρίσματα πολύτιμα σαν χρυσάφι που θα σας επιτρέψουν να αποτελέσετε μέρος της ιστορίας όπως σας αξίζει.

Other languages available:
DISCOVER OTHER THOUGHTS